ԱՄՆ և Իրան միջև բանակցությունների առաջին փուլը, որը տեղի ունեցավ Շվեյցարիայում, ավարտվեց մեծ հույսերով և մարտահրավերներով: Բանակցությունները սկսվեցին կիրակի օրը Լյուցեռն քաղաքում՝ նպատակ ունենալով վերջնական համաձայնության հասնել 60 օրվա ընթացքում: Միջնորդները՝ Կատարն ու Պակիստանը, հայտարարեցին, որ բանակցությունները «խրախուսող առաջընթաց» են գրանցել:
Բանակցությունների ընթացքում քննարկվել են մի շարք կարևոր հարցեր, այդ թվում՝ Լիբանանի հակամարտության կարգավորումը: Իրանի արտաքին գործերի նախարար Սեյեդ Աբբաս Արաղչին նշել է, որ Լիբանանի հակամարտության ավարտի ուղղությամբ «մեծ առաջընթաց» է գրանցվել: Նախորդ շաբաթ ստորագրված փոխըմբռնման հուշագիրը ներառում է բոլոր ճակատներում, այդ թվում՝ Լիբանանում, մարտական գործողությունների դադարեցման և Հորմուզի նեղուցի վերաբացման պարտավորություն:
Հորմուզի նեղուցի վերաբացումը կարևոր քայլ է, քանի որ այն հանդիսանում է աշխարհի նավթի և բնական գազի 20%-ի փոխադրման հիմնական ուղին: ԱՄՆ-ն համաձայնել է նաև վերացնել իրանական նավահանգիստների նկատմամբ ռազմական շրջափակումը: Սակայն Իրանի միջուկային ծրագրի հարցը դեռևս քննարկման առարկա է:
Բանակցությունների ընթացքում ԱՄՆ-ի գլխավոր բանակցող, փոխնախագահ Ջեյ Դի Վենսը նշել է, որ եթե Իրանի ղեկավարությունը պատրաստ է հրաժարվել տարածաշրջանային անկայունության և միջուկային զենքի ձգտումից, ապա ԱՄՆ-ն պատրաստ է հիմնովին փոխել հարաբերությունները այդ երկրի հետ: Իրանը պնդում է, որ իր միջուկային ծրագիրը խաղաղ նպատակներ ունի:
Բանակցությունների ընթացքում քննարկվել է նաև Լիբանանի հակամարտությունը, որտեղ իսրայելական օդային հարվածները սպանել են տասնյակ լիբանանցիների, այդ թվում՝ կանանց և երեխաների: Իսրայելի վարչապետ Բենիամին Նեթանյահուն հայտարարել է, որ իսրայելական բանակը կմնա հարավային Լիբանանում այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է հյուսիսային Իսրայելը պաշտպանելու համար:
Հորմուզի նեղուցի վերաբացման և Լիբանանի հակամարտության կարգավորման հարցերը կարևոր են տարածաշրջանային կայունության համար: Սակայն, ինչպես նշում են աղբյուրները, բանակցությունների ընթացքում դեռևս կան չլուծված հարցեր, որոնք կարող են խոչընդոտել վերջնական համաձայնության հասնելուն:
Այս բանակցությունները կարևոր են ոչ միայն տարածաշրջանային, այլև միջազգային մակարդակով, քանի որ դրանք կարող են ազդել նավթի և գազի գների վրա, ինչպես նաև տարածաշրջանային անվտանգության վրա:
